روابط عاطفی / انتخاب همسر و پیش از ازدواج
28 تیر ۱۴۰۵ | ۷ دقیقه مطالعه
رابطهمان تازه شروع شده؛ چطور بفهمیم برای ازدواج مناسب هم هستیم؟
سلام آقای دکتر من ۲۵ سالمه و ۳ ماهی میشه که با دختر خانمی ۲۴ ساله آشنا شدم و فعلا همهچیز خوبه بطوریکه دلم میخواد باهاش ازدواج کنم. منتها میخوام ببینیم چیکار کنم که رابطه ام، عاشقانه و اصولی بره جلو؟ و چه معیارهایی رو در نظر بگیریم که ببینیم مناسب هم هستیم یا نه؟!
پاسخ:
اول از همه، خوشحالم که قبل از تصمیم برای ازدواج، دنبال شناخت بیشتر و آگاهانهتری. همین طرز فکر، میتونه احتمال یک انتخاب سالمتر رو بیشتر کنه.
اما یه نکته مهم رو از همین اول بگم.
اگر هدفت این باشه که رابطه همیشه مثل ماههای اول، پر از هیجان و احساسات عاشقانه باقی بمونه، احتمالاً دیر یا زود ناامید میشی.
هیجان عاشقانه، بخش طبیعی شروع هر رابطهست؛ اما با گذشت زمان، جای خودش رو به چیز مهمتری میده: اعتماد، احترام، امنیت و همراهی.
دنبال آدمی نباش که شبیه خودته
یکی از اشتباههای رایج اینه که فکر میکنیم هرچه طرف مقابل بیشتر شبیه ما باشه، رابطه موفقتره.
در حالی که قرار نیست دو نفر در همه چیز مثل هم فکر کنن.
اتفاقاً تفاوتها میتونن باعث رشد رابطه بشن؛ به شرطی که هر دو نفر، ظرفیت پذیرش و احترام گذاشتن به این تفاوتها رو داشته باشن.
مشکل از جایی شروع میشه که یکی از دو نفر احساس کنه باید دیگری رو مطابق سلیقه و استانداردهای خودش تغییر بده.
بیشتر از شباهتها، نحوه برخورد با اختلافها رو ببین
اوایل رابطه معمولاً همه سعی میکنن بهترین نسخه خودشون باشن.
اما چیزی که آینده رابطه رو پیشبینی میکنه، تعداد شباهتها نیست؛ بلکه اینه که وقتی اختلافنظر پیش میاد، با هم چه رفتاری دارین.
از خودتون بپرسین:
- وقتی با هم موافق نیستیم، میتونیم گفتوگو کنیم؟
- اختلافها به دعوا و تحقیر ختم میشه یا به درک متقابل؟
- هر کدوم حاضر هستیم مسئولیت اشتباهات خودمون رو بپذیریم؟
گاهی جواب همین سؤالها، از ساعتها حرف زدن درباره علایق مشترک مهمتره.
درباره موضوعهای مهم، شفاف حرف بزنین
قبل از اینکه رابطه جدیتر بشه، درباره موضوعهایی که بعداً روی زندگی مشترک اثر میذارن، با هم گفتوگو کنین؛ مثل:
- سبک زندگی
- مسائل مالی
- فرزندآوری
- شغل
- ارتباط با خانوادهها
- محل زندگی
- باورها و ارزشها
- مرزهای رابطه
گاهی اختلافهای بزرگ، نه به خاطر نبود عشق، بلکه به خاطر حرفهایی به وجود میان که هیچوقت قبل از ازدواج زده نشدن.
قرار نیست کسی تو را کامل کند
رابطه سالم، جایی نیست که یکی، کمبودهای دیگری رو جبران کنه.
رابطه سالم یعنی دو نفر که هر کدام مسئول رشد و سلامت روان خودشون هستن، تصمیم میگیرن کنار هم زندگی باکیفیتتری بسازن.
اگر قرار باشه تمام احساس ارزشمندی، آرامش یا خوشبختیات رو از رابطه بگیری، دیر یا زود فشار زیادی به رابطه وارد میشه.
این مسئله را از سه زاویه ببینید
زاویه اول؛ تو
به جای اینکه فقط بپرسی «آیا عاشقش هستم؟»، از خودت بپرس: «آیا کنار این آدم، نسخه پختهتر و آرامتری از خودم میشم؟»
زاویه دوم؛ طرف مقابل
او هم حق دارد تفاوتها، ارزشها و سبک زندگی خودش رو داشته باشه. شناخت واقعی یعنی دیدن همین تفاوتها، نه تلاش برای تغییر آنها.
زاویه سوم؛ خودِ رابطه
رابطهای که قراره سالها دوام بیاره، بیشتر از هیجان، به گفتوگو، احترام، انعطاف و پذیرش تفاوتها نیاز داره.
جمعبندی
عشق، نقطه شروع یک رابطهست؛ اما چیزی که رابطه رو سالها زنده نگه میداره، مهارت زندگی کردن با تفاوتهاست.
اگر از همان ابتدا، به جای تلاش برای تغییر همدیگر، روی شناخت، گفتوگو و پذیرش تفاوتها تمرکز کنید، احتمال ساختن یک رابطه پایدار بیشتر میشه.
یک دقیقه با خودت...
قبل از اینکه از خودت بپرسی «آیا این آدم برای من مناسبه؟»، یه سؤال مهمتر از خودت بپرس:
«اگر هیچوقت نتونم بعضی از ویژگیهای این آدم رو تغییر بدم، آیا باز هم حاضرم سالها کنار اون زندگی کنم؟»
مطالب مرتبط پیشنهادی
مهمترین معیارهای انتخاب همسر چیست؟
قبل از ازدواج درباره چه موضوعاتی باید صحبت کنیم؟
تفاهم مهمتر است یا شباهت؟
نشانههای یک رابطه سالم چیست؟
چگونه اختلافنظرها را در رابطه مدیریت کنیم؟